1851 Geboren in Parijs (Frankrijk).
1871 Een van de eerste leden van de 'Société Nationale de Musique'.
1872 Studie contrapunt, fuga en compositie bij César Franck aan het Parijse conservatorium.
1894 Medeoprichter van de Schola Cantorum in Parijs.
1897 Leraar in compositie aan deze Schola Cantorum.
1914 (-1929) Docent orkestdirectie aan het Parijse conservatorium.
1931 Overleden in Parijs.
Frans componist, pedagoog, muziektheoreticus, pianist, dirigent en organist.
Hij was organist van de Saint-Leu-la-Fôret, koorleider (Concerts Pasdeloup, Concerts Lamoureux),
dirigent van de Concerts Colonne en secretaris van de Société Nationale de Musique.
Zijn lesmethode heeft hij vastgelegd in de vierdelige 'Cours de composition musicale'.
1903 (-1950) 'Cours de composition musicale' (boekwerk in 4 delen).
1906 'César Franck' (geschrift).
1911 'Beethoven' (geschrift).
1925 (/1927) 'La Schola cantorum' (geschrift).
1930 'Wagner et son influence sur l'art musicale française' (geschrift).
De historische betekenis van d'Indy is vooral verbonden aan zijn werk als docent en theoreticus en aan zijn intensieve propaganda (o.m. in baanbrekende biografieën) van de symfonische idealen van zijn vereerde leermeester
Franck, van het classicisme en van de muziek en de denkbeelden van
Wagner.
Zijn eigen muziek onderscheidt zich eerder door hechte structuur dan door originaliteit of melodische fantasie.
Zijn lineaire stijl wordt gekenmerkt door motivische ontwikkeling en subtiele thematische verwantschappen. Hij had een voorkeur voor de variatievorm.
Tot zijn beste werk behoren de composities die zijn geïnspireerd door de volksmuziek van de Ardèche.
d' Indy, Vincent