Tournemire, l'organiste mystique
 Tournemire, Charles
LEVEN
1870 Geboren in Bordeaux (Frankrijk)
1898 Opvolger van Pierné, organist van de Sainte-Clotilde te Parijs.
1919 Docent voor kamermuziek aan het conservatorium in Parijs.
1939 Overleden in Arcachon.
Frans organist, improvisator en componist, leerling van Franck en
Widor.
Tournemire keerde zich resoluut tegen de desacralisatie van de symfonische orgelmuziek van Widor e.a.
Door de inspiratie en de inhoud van zijn muziek direct te verbinden met de
Gregoriaanse muziek en de rooms-katholieke liturgie was hij een van de
vernieuwers van de kerkelijke orgelmuziek in Europa.
WERK
1910 'Triple choral': een ode aan zijn leermeester César Franck.
1927 (-1932) 'L’orgue mystique', zijn meesterwerk.
Het bevat voor elke zondag van het kerkelijk jaar een Office of vijfdelige suite (preludium, offertorium, elevatie, communio en finale), die omspelingen zijn van het gregoriaanse proprium.
1931 'C. Franck' (geschrift);
1934 'Sept poèmes-chorals pour les sept paroles du Christ' (orgel), met een oorspronkelijke visie op het koraalvoorspel.
1936 'Symphonie sacrée' (orgel) en 'Précis d'exécution de registrations et improvisations à l’orgue' (geschrift).
P align="Left">
1938 'Symphonie choral' (orgel).
1939 'Suite évocatrice' (orgel), waarmee hij een ode brengt aan de muzikale vormen van o.a.
Couperin.
Naar de vorm is Tournemires muziek post-Franckiaans, met een voorliefde voor de variatie, doch de aanwending van de modale harmonieën en de contrastrijkheid, ontstaan door onvermoede registratiecombinaties en ritmewisseling, doorbreken het muzikaal classicistisch-romantisch idioom van de Franse School.
Zijn invloed was dan ook zeer groot: met name op Duruflé.
Gedurende veertig jaar was hij tevens een begaafd improvisator op het Cavaillé-Coll-orgel in de Sainte-Clotilde.
Enkele van zijn improvisaties zijn gereconstrueerd door Duruflé en bestaan op grammofoonplaat.
Couperin
Duruflé
Franck
Pierné
Widor
|
